De antichrist aan het werk?

Hoewel over de antichrist verschillende meningen heersen, is er maar één openbaring daarover die te vertrouwen is: de Bijbelse profetie. En wij achten het profetische woord des te vaster, en gij doet wel, er acht op te geven als op een lamp, die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de Morgenster opgaat in uw harten [2 Petrus 1:19＋].

Wat betekent het woord ‘antichrist’? Het bestaat uit twee woorden: ‘anti’ [tegen] en ‘Christ’ [Christus]. Dit begrip slaat op een macht, die tegen de zuivere leer van Christus, ja zelfs tegen Christus zelf werkt.

De bestudering van dit thema kan, bij de één of de ander, verontrusting, teleurstelling, ontmoediging of ook bevrediging oproepen.

Zelfs de profeet Daniël was ontdaan en verontrust, toen hem in een visioen deze macht werd getoond [Daniël 7:15,28＋].

Ja, want het zijn voormalige aanhangers van het christendom, want er staat: “Zij zijn van ons uitgegaan.”

Het gaat hier om een macht, die God met de mond belijdt, maar Hem door hun werken verloochend.

Deze macht schrijft zichzelf eigenschappen toe die alleen op God slaan: Heiligheid, onfeilbaarheid en onveranderlijkheid [2 Thessalonicenzen 2:3-4＋].

Zij gaat de strijd aan met de navolgers van Christus en vervolgt hen [Openbaring 13:7＋].

Christus staat voor liefde en niet voor bedreiging, folteringen, angst of zelfs vervolgingen.

Zij verandert Gods wet en voert menselijke regels en overleveringen in [Matteüs 15:8-9＋].

Daarentegen stelde Christus de wet in en hield ze zelf en onderwees ze ook te houden [Johannes 15:10＋].

De antichristelijke macht leert, dat de verlossing door de werken bereikt kan worden [2 Thessalonicenzen 2:10＋].

Christus onderwees dat de verlossing alleen door het geloof kan plaatsvinden en dat de werken het gevolg daarvan zijn.

Welke macht door de antichrist wordt voorgesteld, vinden wij al in een profetie uit het boek Daniël, die al voor ongeveer 2600 jaren werd geschreven.

Water stelt de volken voor [Openbaring 17:15＋].

Wind stelt oorlog voor [Jeremia 49:36-37＋].

Dieren zijn symbolen voor wereldrijken [Daniël 7:23＋].

Hoofden en hoornen verwijzen naar verdelingen van wereldrijken [Daniël 7:24＋].

Vleugels symboliseren snelheid [Habakuk 1:8＋].

Ook tegenwoordig nog worden verschillende naties door dieren voorgesteld: de USA door een adelaar; Engeland door leeuwen; Rusland door beren; China door draken; Frankrijk door een haan, etc.

Het komt overeen met een kalenderjaar.

•Hij zag de vier winden van de hemel die de grote zee in beroering brachten. Dit wijst op oorlogen onder vele volken.

•Uit de zee zag hij vier dieren rijzen.

•Vier wereldrijken

Het zijn dezelfde wereldmachten die wij in het standbeeld terugvinden [Daniël 2＋].

•Het zag eruit als een leeuw met twee vleugels.

De leeuw staat symbool voor het Babylonische rijk [606-538 v.Chr.]

Net zoals het goud het edelste is onder de metalen, zo is de leeuw de koning onder de dieren.

De twee vleugels verwijzen naar de snelle veroveringen van Nebukadnezar.

•Het zag eruit als een beer.

De beer stelt het Medo-Perzische Rijk voor [538-331 v.Chr.]. Het feit dat de beer aan de ene zijde hoger was dan de andere zijde, wijst erop dat de Perzen boven de Meden waren verheven. De drie ribben in de muil van de beer zijn een symbool voor de drie veroverde landen: Babylon, Lydië en Egypte. Het bevel: “sta op en eet veel vlees”, wijst op de bloedige veroveringen van deze wereldmacht.

•Het zag eruit als een panter met vier koppen en vier vleugels.

De panter stelt het Grieks-Hellische Rijk voor [331-168 v.Chr.].

De vier vleugels wijzen op een snelle verovering. In maar acht jaren nam Alexander de Grote 5 miljoen km² land in.

De vier koppen wijzen op de verdeling van het rijk in vier delen na de dood van Alexander [323 v.Chr.] Vier van zijn generaals verdeelden het imperium onder elkaar: Macedonië en Griekenland onder Cassander; Thracié onder Lysimachus; Syrië en Babel onder Seleucus; Egypte onder Ptolemeits.

•Het was buitengewoon verschrikkelijk.

Dit dier stelt het harde en gruwelijke Romeinse rijk voor [168 v.Chr.-476 n.Chr.].

De tien horens zijn het symbool voor de tien volken die zich na het verval van het west Romeinse rijk in dit gebied vestigden.

Plaats van optreden [v.7:8]: Het gebied van de west Romeinse rijk, want het groeit vanuit het midden van de tien horens.

Tijd van optreden [v.24]: Nadat het Romeinse rijk in tien koninkrijken is opgegaan moet deze macht verschijnen, dus na het jaar 476 n.Chr.

Ontwikkeling [v.8]: Met een matige start stijgt het spoedig als een overheersende macht in Europa op.

Karakter [v.24]: Het gaat hier om een politiek-religieuze macht, want het oefent geweld uit en verandert de wet van God.

Grote [v.20]: Deze macht oefent grote invloed uit op de andere machten en is overheersend.

•Kracht [v.20-24]: De Ariaanse koninkrijken worden vernietigd [Herulen 493 n.Chr.; Vandalen 534 n.Chr.; Oostgoten 538 n.Chr.], zodat deze macht zich kon ontwikkelen.

Aanmatigende Autoriteit [v.20-25]: Grote, pochende en godslasterende woorden zal hij spreken.

Vervolgende macht [v.21-25]: Religieuze intolerantie. Vervolgt de ware gelovigen en vernietigt ze.

Verandert de tien geboden van God [v.25]: Het enige gebod in de wet dat iets met ‘feesttijd’ te maken heeft, is het Sabbatgebod.

Onbeperkte heerschappij [v.25]: Voor een bepaalde tijd zal Gods volk in zijn hand worden overgeleverd.

De geschiedenis geeft een duidelijk antwoord op deze vraag: Het pausdom!

Het was de pauselijke macht die, na de val van het West-Romeinse rijk, onder de Europese volken opkwam. Ze was eerst een klein bescheiden macht, werd echter steeds groter tot zij over koningen en keizers heerste. De drie Ariaanse volken moesten wijken, omdat ze de uitbreiding van deze macht in de weg stond.

•Zij zou tegen de heiligen [de ware gelovigen] strijden.

In de middeleeuwen werd iedereen die niet met de leer van de katholieke kerk instemde als ketters veroordeeld en vervolgd. Het hoogtepunt van deze vervolgingen was de zogenaamde ‘heilige inquisitie’. Miljoenen werden gemarteld en terechtgesteld omdat ze hun geloof niet wilden afzweren.

•Een tijd, een dubbele tijd en een halve tijd.

Een tijd komt overeen met een jaar van 360 dagen. Drie en een halve tijd is dus 1260 dagen. Deze tijd is dezelfde als in Openbaring 12:6, 14; 13:5＋. Omdat het hier een profetische tijd betreft, is één dag één kalenderjaar. De 1260 jaren begonnen in het jaar 538 n.Chr. met de overwinning over de Oostgoten en eindigde in het jaar 1798, toen paus Pius IV door de Franse generaal Berthier gevangen werd genomen en naar Frankrijk werd overgebracht.

•Hij zou proberen de tijden en de wet te veranderen.

De tien geboden werden door de kerk vervalst. In de catechismus en zo ook in de leer van de kerk, werd het tweede gebod weggelaten. Om toch op tien geboden te komen werd het tiende gebod in tweeën gedeeld. Het vierde gebod, “Gedenk de sabbatdag....” werd veranderd. In plaats van de Bijbelse rustdag werd de zondag geheiligd en andere feestdagen ingesteld. God echter heeft daar nooit volmacht toe gegeven [Matt.5:16-17; Prediker 3:14＋].

•Zij wordt veroordeeld en zal vernietigd worden.

Deze profetieën laat ons een blik in de strijd tussen licht en duisternis zien en dat God het lot van de naties leidt. Wij zien ook dat niet Christus, maar de antichrist Gods wetten heeft veranderd. Laat ons daarom Gods geboden houden zoals Hij ze gegeven heeft. Jezus zal ons daartoe de kracht geven.

Maarten van Rossem, Het einde van het Romeinse Rijk, 2016