Tempel van goud

Door de zonde werd de mens gescheiden van God, de bron van alle leven. De gevolgen daarvan waren tragisch:

— Van nature neigt hij naar het slechte (Jeremia 13:23＋; Job 14:4＋)

— Hij heeft steeds minder kracht om tegen zijn verkeerde neigingen in te gaan (Romeinen 3:10-12; 7:15＋; 1 Korintiërs 6:9-10＋; Psalm 51:7; 58:3＋)

— Uiteindelijk verliest hij zijn leven (Romeinen 6:23＋).

In het paradijs had de mens een nauw kontakt met God. Door ongehoorzaamheid verbrak het eerste mensenpaar helaas deze verbinding. Het aangekondigde gevolg hiervan was de dood. Waarom stierf de mens dan niet onmiddelijk na de zondeval?

“En de HEER God maakte voor de mens en voor zijn vrouw kleren van vellen en bekleedde hen daarmee.” (Genesis 3:21＋)

Waar kwamen deze vellen vandaan? Er moesten twee beesten sterven, en hun vellen werden aan de mensen als kleding gegeven.

Deze dieren stierven in de plaats van Adam en Eva; op deze manier werd de komende Redder gesymboliseerd. De hele offerdienst was op dit principe gebaseerd.

Voordat Hij de wereld maakte, had God het verlossingsplan al klaar liggen. “Vóór de wereld werd gemaakt, heeft Hij ons immers in Christus uitgekozen om Hem toe te behoren en smetteloos voor Hem te staan. In Zijn liefde had Hij van tevoren beslist dat Hij ons door Jezus Christus als Zijn zonen zou aannemen.” Efeziërs 1:4-5＋; 1 Petrus 1:18-20＋

Maar “zonder bloedstorting geschiedt er geen vergeving.” Hebreeën 9:22＋ De mens was schuldig, en het oordeel luidde: de doodstraf. Maar God trof hiervoor een regeling, zodat de mens niet direkt hoefde sterven. De schuldige persoon moest hiervoor een dier offeren. Door zijn handen op de kop van het beest te leggen, kwamen zijn zonden in overdrachtelijke zin

op het offerdier terecht. Daarna moest hij het met eigen handen doden. Dit dier, dat in zijn plaats stierf, was een symbool van Jezus Christus, die voor de zonden van de hele wereld zou sterven.

God bevrijdde het onderdrukte volk Israël uit de slavernij in Egypte en leidde het naar Kanaän, het huidige Palestina. Hij bracht de Israëlieten naar de berg Sinai, waar Hij hen Zijn wetten gaf. Hieronder vallen niet alleen de Tien Geboden, maar ook nog verschillende andere voorschriften. Bovendien kreeg Mozes opdracht een Heiligdom te bouwen. “U zult het maken overeenkomstig alles wat Ik u toon, het model van de tabernakel en het model van al zijn benodigdheden... Zie nu toe, dat u alles maakt naar het model dat u daarvan op de berg getoond is.” Exodus 25:9,40＋

In dit gebouw werd elke dag door priesters dienst gedaan. Alles had zijn speciale symbolische betekenis: elk detail, elk voorwerp, elke handeling. Wanneer we dit nader bestuderen, krijgen we een dieper inzicht in het reddingswerk van Jezus Christus.

De voorhof was een plein van ca. 50 m. lang en 25 m. breed. Op dit terrein stonden het offeraltaar, de waskom en de tabernakel zelf.

De omheining bestond uit getwijnd Egyptisch linnen, dat in de lengte aan 20 palen en in de breedte aan 10 palen was opgehangen. De palen en voetstukken waren van brons, de haken en dwarsstangen van zilver. Vóór de ingang van de voorhof hing een kleurig gordijn. Direkt na de ingang bevond zich het offeraltaar; tussen dit altaar en de tabernakel stond de koperen waskom. Wanneer de priesters zich naar het offeraltaar begaven of de tabernakel wilden binnengaan, moesten zij hier hun handen en voeten wassen.

De tabernakel was van acaciahout gemaakt, dat met goud werd overtrokken. Hij was ca. 13.50 m. lang, ca. 6 m. breed en ca. 5 m. hoog.

Deze verschillende bouwmaterialen stellen de vereniging van het goddelijke en het menselijke in Jezus Christus voor.

a) het goud: Christus als God

b) het hout: Christus als mens

Het dak werd bedekt door vier tentdoeken:

Het bovenste doek was van dasseleer. De donkere kleur is een zinnebeeld van Jezus als mens.

Daaronder bevond zich een doek van roodgekleurde ramsvellen, wat het lijden van Christus symboliseert.

Het derde doek was van wit geitehaar; dit stelt de reinheid van Jezus voor.

Helemaal onderop kwam het vierde doek, als plafond van de tabernakel. Dit was gemaakt van blauw en rood purper, de koninklijke kleuren. Het verwijst naar Jezus als koning.

Het eerste vertrek van de tabernakel noemde men ‘het heilige’. Aan de linkerkant van deze ruimte stond een zevenarmige kandelaar van puur goud, er tegenover een tafel met twaalf broden. Deze werd ‘de tafel der toonbroden’ genoemd. Het rookofferaltaar bevond zich in het midden van de tabernakel, vlak voor het gordijn dat de twee afdelingen van elkaar scheidde.

Achter het gordijn was ‘het heilige der heiligen’, waar zich ‘de ark van het verbond’ bevond, een kist van acaciahout, die van binnen en buiten was verguld. Hierin lagen de Tien Geboden, die God zelf had geschreven. Deze verbondskist werd afgesloten door ‘het verzoendeksel’.

Voor de 10 meter brede ingang van de voorhof hing een gordijn met prachtige kleuren. “En

voor de poort van de voorhof een gordijn van twintig el van blauwpurper, roodpurper, scharlaken en van getweernd fijn linnen, veelkleurig weefwerk, met de vier pilaren en de vier

voetstukken daarvan.” Exodus 27:16＋

Waarom was deze ingang zo breed?

Dit verwijst naar Gods oneindige liefde, die zo ver gaat, dat Hij iedereen wil redden. “Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland, die wil, dat alle mensen behouden worden en tot

erkentenis van de waarheid komen.” 1 Timoteüs 2:3-4＋

De ingang was een symbool voor Christus...

“Ik ben de deur: als iemand door Mij binnenkomt, zal hij behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan en weide vinden.” Johannes 10:9＋

“Want door Hem hebben wij beiden in één Geest de toegang tot de Vader.” Efeziéës 2:18 (z.o. 1 Timoteüs 2:5＋)

“U zult het altaar van acaciahout maken... U zult hoornen aan de vier hoeken maken...en u zult het overtrekken met koper... zoals Hij u op de berg getoond heeft.” Exodus 27:1-8＋

Het offeraltaar is een symbool voor Golgotha, de plaats waar Jezus als ‘lam van God’ werd ge-offerd (Johannes 1:29＋). De horens zijn een teken van sterkte. Zij wijzen op de kracht die in dit offer van Christus schuilt. Het offerdier mocht niets mankeren, want het stelde Christus voor, die stierf zonder te hebben gezondigd.

Door onze zonden hebben wij ons leven verspeeld en zijn ten dode opgeschreven. Er is maar één manier om aan dit oordeel te ontkomen: iemand die zelf geen schuld treft, sterft in onze

plaats. Op Golgotha heeft Jezus Christus iets onvoorstelbaars voor ons gedaan: Hij is voor ons doodgegaan, zodat wij kunnen leven!

“U nu zult een vat van koper maken met een voetstuk van koper, voor de afwassingen, het plaatsen tussen de tent der samenkomst en het altaar, en daar water in doen. En Aäron en zijn zonen zullen daarin hun handen en voeten wassen. Wanneer zij naar de tent der samenkomst komen... of wanneer zij naderen wie tot het altaar om dienst te doen... opdat zij niet sterven.” Exodus 30:18-21＋

Deze wasrituelen zijn een symbool van de reiniging van de zonde bij de doop (Johannes 3:23,25＋). “En nu, wat aarzelt u nog? Sta op, laat u dopen en uw zonden afwassen...” Handelingen 22:16＋

Christus heeft het levenbrengende water. “Maar wie gedronken heeft, dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid, maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven.” Johannes 4:14＋

“U zult een kandelaar van louter goud maken, van gedreven werk zal de kandelaar gemaakt worden, het voetstuk zowel als de schacht; de bloemkelken met knoppen en bloesems, zullen daarmee één geheel vormen. Zes armen nu zullen uit zijn zijden uitsteken: drie armen van de kandelaar aan de ene zijde en drie armen van de kandelaar aan de andere zijde... Op de kandelaar vier bloemkelken in de vorm van amandelbloesem... U zult er zeven lampen voor maken en men zal die lampen erop zetten.” Exodus 25:31-39＋

De kandelaar stelt onder andere Jezus als het licht van de wereld voor: “Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het levenslicht hebben. ” Johannes 8:12＋

Zijn Woord geeft ons licht (=geestelijk inzicht).

“Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.” Psalm 119:105＋

De olie is een symbool voor de heilige Geest (Zacharia 4:1-6＋).

Wanneer Christus door de heilige Geest in ons woont, zal dit goddelijke licht door ons gedrag in onze omgeving zichtbaar worden. Daarom zei Jezus: “U bent het licht der wereld... Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijken.” Matteüs 5:14-16＋

De zeven armen van de kandelaar vormen een treffend beeld van Gods gemeente tijdens zeven verschillende tijdperken in de kerkgeschiedenis. “..en te midden van de kandelaren iemand als een mensenzoon... de kandelaren zijn de zeven gemeenten.” Openbaring 1:13,20＋

“U zult een tafel van acaciahout maken...U zult die overtrekken met louter goud en er een gouden omlijsting omheen maken...U zult schotels, schalen, kannen en kommen maken...van louter goud zult u ze maken. En u zult op de tafel geregeld toonbrood leggen voor Mijn aangezicht.” Exodus 25:23-30＋

Jezus is het levende brood. “Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is. Indien iemand van dit brood eet, hij zal in eeuwigheid leven; en het brood, dat Ik geven zal, is Mijn vlees, voor het leven van de wereld.” Johannes 6:51＋

Hij wil graag goed met ons bevriend raken: “Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Indien iemand naar Mijn stem hoort en de deur opent, Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij.” Openbaring 3:20＋

Zijn Woord, de Bijbel, is nodig voor geestelijke groei. “Niet alleen van brood zal de mens leven, maar van alle woord, dat uit de mond van God uitgaat.” Matteüs 4:4＋

“U zult een altaar, een offerplaats voor reukwerk, maken; van acaciahout zult u het maken... U zult het overtrekken met louter goud...Adron nu zal daar welriekend reukwerk in rook doen opgaan; elke morgen...” Exodus 30:1-10＋

Wierook verspreidt een aangename geur. Het is hier een symbool voor alles wat Jezus voor ons heeft gedaan en nog steeds doet. Op Hem viel niets aan te merken, en toch stierf Hij, in onze plaats. Daardoor kan Hij voor ons bemiddelen, omdat Hij de Gerechtigheid in eigen persoon is. Wanneer wij hier in geloof om vragen, kan ons verzoek worden ingewilligd. God neemt onze gebeden dan zo aan alsof we nooit hebben gezondigd (zie Openbaring 8:3＋). “En als iemand gezondigd heeft, wij hebben een voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige.” 1 Johannes 2:1＋

Het wierookoffer (reukoffer) werd elke morgen en avond gebracht. In navolging daarvan zouden wij zowel ’s morgens als ’s avonds tijd moeten nemen om de Bijbel te bestuderen,

en contact met God te hebben.

Achter het gordijn, in het ‘heilige der heiligen’, stond de ark van het verbond. “Zij moeten dan een ark van acaciahout maken...U zult die overtrekken met goud, van binnen en van buiten ... Ook zult u een verzoendeksel louter goud maken... en u zult twee cherubs van goud maken ..... aan de beide einden van het verzoendeksel.” Exodus 25:10＋:22

De ark van het verbond is een symbool van Gods troon.

Deze kist werd afgesloten door het verzoendeksel, dat van massief goud was gemaakt. De houding van de cherubs, de twee gouden engelen op dit deksel (vs 18-22), geeft aan wat voor eerbied de engelen voor Gods wet hebben, maar ook hoezeer ze bij het reddingsplan zijn betrokken.

In de ark van het verbond werden de twee stenen platen bewaard waarop God zelf de Tien Geboden had geschreven. Naar deze beginselen regeert Hij, en zij geven Zijn karakter perfekt weer (Psalm 89:15; 97:2＋).

De verschillende voorwerpen en onderdelen van het Heiligdom hebben een symbolische betekenis. Ze ontvouwen Gods verlossingsplan voor de mensen.

De zeven genoemde onderdelen van het Heiligdom waren ten opzichte van elkaar geplaatst, dat zij een kruis vormden. Dit laat weer eens zien hoe ver God wilde gaan om ons te redden. “Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de genadetroon, opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te krijgen te gelegener tijd.” Hebreeën 4:16＋

Zeven verwijzingen naar het reddingsplan: