Een programma voor een leven in vrede en veiligheid

Zij hebben zich van God losgemaakt. “..want Mijn volk heeft twee boze daden bedreven: Mij, de bron van levend water, hebben zij verlaten, om zichzelf bakken uit te houwen, gebroken bakken, die geen water houden.” Jeremia 2:13＋ (z.o. 2:19) Doordat ze het geluk zoeken waar het niet te vinden is, bevinden ze zich in een geestelijk vacuüm.

Zij hebben Gods wet met voeten getreden. “Want de aarde is ontwijd door haar bewoners, omdat zij de wetten hebben overtreden, de inzettingen ontdoken, het eeuwige verbond verbroken. Daarom verslindt een vloek de aarde en moeten haar bewoners boeten.” Jesaja 24:5-6＋

Toen God de mens schiep, legde Hij de grondregels van Zijn heilige wet in het geweten vast

(Genesis 2:16-17＋; Genesis 3＋; Romeinen 2:14-15＋) Met het gebod ‘Van die boom mogen jullie niet eten’, wilde de Heer eigenlijk zeggen: je mag niet stelen; je moet niet hebzuchtig zijn... Ook het huwelijk (Genesis 2:24＋) en de rustdag (Genesis 2:2-3＋) werden door Hem bij de schepping ingesteld.

Later schreef God deze wet op twee stenen platen: “En Hij gaf aan Mozes, toen Hij geëindigd had met hem te spreken op de berg Sinai, de twee tafelen der getuigenis, tafelen van steen, beschreven door de vinger van God.” Exodus 31:18＋

Steen, als zeer duurzaam schrijfmateriaal, is het symbool van de blijvende geldigheid.

De wet van de tien geboden is de enige tekst die God eigenhandig heeft geschreven. Een teken dus dat Hij er heel veel belang aan hecht.

De twee stenen platen werden in de ark van het verbond (de verbondskist) gelegd, die een symbool van Gods troon was. “Toen keerde ik mij om en daalde van de berg af, en ik legde de tafelen in de ark, die ik gemaakt had;en zij bleven daar, zoals de HEER mij geboden had.” Deuteronomium 10:5＋

De tien geboden zijn het fundament van Gods regering: “Gerechtigheid en recht zijn de grondslag voor Uw troon, goedertierenheid en trouw gaan voor Uw aangezicht heen.” Psalm 89:15＋

Echter: zelfs wanneer men de geboden strikt opvolgt, is men nog geen onberispelijk persoon. De wet spreekt de mens niet vrij van de zonde, ze laat alleen zien wat hij verkeerd doet: “Uit werken der wet [zal] geen vlees voor Hem gerechtvaardigd worden, want (de) wet doet zonde kennen” Romeinen 3:20＋

Een Afrikaans dorpshoofd keek bij een zendeling thuis voor het eerst van zijn leven in een spiegel. Hij kon niet geloven dat hij er lelijk uitzag. Verontwaardigd zei hij tegen de eigenaar dat hij de spiegel wilde kopen. Dan zou hij met het ding, dat zo’n afschuwelijke voorstelling van hem gaf, kunnen afrekenen. Na een korte discussie gaf de zendeling hem de spiegel. Woedend liep de hoofdman met de spiegel het oerwoud in, sloeg hem op een rots aan diggelen en riep kwaad: ‘Zo, dat komt ervan! Nu kun je nooit meer zeggen dat ik lelijk ben.’ En heel tevreden ging hij naar huis.

Om zo’n verhaal kunnen wij lachten. Maar veel mensen doen niet veel anders met de spiegel die God ons voorhoudt, omdat deze hun fouten en zonden zichtbaar maakt.

Zonder wet zou er namelijk helemaal geen besef van zonde zijn: “Wat zullen wij dan zeggen? Is de wet zonde? Volstrekt niet! Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen, tenzij door de wet; immers ook van de begeerte zou ik niet hebben geweten, indien de wet niet zei: u zult niet begeren.” Romeinen 7:7＋

Op het eerste gezicht lijkt dat erg gemakkelijk: geen wet, dan kun je ook geen overtreding begaan. Maar bedenk eens wat voor puinhoop het zou worden als iedereen maar deed waar hij zelf zin in had! En niemand zou doorhebben dat al die ellende werd veroorzaakt door het egoïsme dat iedereen van nature met zich meedraagt. De Bijbel maakt duidelijk dat zonde reeds begint bij een verkeerde manier van denken! (zie Matteüs 5:27,28＋)

Eens zullen wij op grond van deze tien geboden worden beoordeeld. “Spreek zo en handel zo zoals mensen past, die door de wet der vrijheid zullen geoordeeld worden.” Jacobus 2:12＋

Verderop in dit thema zullen we zien wat dit precies betekent.

Op de berg Sinaï had Hij ze zelf op de stenen platen geschreven! “Op de berg Sinaï bent U neergedaald en hebtmet hen gesproken uit de hemel, en hun rechtvaardige verordeningen,

betrouwbare wetten, goede inzettingen en geboden gegeven.” Nehemia 9:13＋ 4

“Zij dronken uit een geestelijke rots, welke met hen meeging, en die rots was de Christus.” 1 Korinthiërs 10:4

Er zijn christenen die zeggen dat de wet nu niet meer van toepassing is, omdat wij onder het nieuwe verbond leven. Jezus zei echter op ondubbelzinnige wijze dat er aan de wet niet valt te tornen: “Gemakkelijker zouden hemel en aarde vergaan, dan dat er van de wet één tittel zou vervallen.” (Lukas 16:17＋) (Een ‘tittel’ is het kleinste leesteken, b.v. een accent, komma of punt). Hij was trouwens ook heel duidelijk over de mensen die Hem wel (als Redder) wilden aannemen, maar Hem daarbij niet (als Heer) gehoorzaamden. Resoluut zei Hij over hen: “Niet een ieder, die tegen Mij zegt: ‘eer, Heer, zal het koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil van Mijn Vader, die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tegen Mij zeggen: Heer, Heer, hebben wij niet in Uw naam geprofeteerd en in Uw naam boze geesten uitgedreven en in Uw naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, werkers der wetteloosheid.” Matteüs 7:21-23＋

Reeds eeuwen voor Zijn geboorte werd in bijzondere profetieën voorspeld welke speciale relatie Jezus met de wet zou hebben: “T'oen zei Ik: Zie, Ik kom; in de boekrol is over Mij

geschreven; Ik heb lust om Uw wil te doen, Mijn God, Uw wet is in Mijn binnenste.” Psalm 40:8-9＋ Jezus hield zich altijd aan de geboden: “Indien u Mijn geboden bewaart, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader heb bewaard en blijf in Zijn liefde.” Johannes 15:10＋

Het is niet verwonderlijk dat de geboden zo’n belangrijke plaats in het leven van Jezus innamen. Tenslotte was Hij gekomen om de draad op te vatten waar Adam (en de rest van

de mensheid) deze had laten vallen (Romeinen 5:19＋)! Door in nauwe verbinding met Zijn Vader te leven, kon Hij als mens bewijzen dat God geen onredelijke eisen stelt. Zijn onberispelijke leefwijze was een aanklacht tegen elke zonde. “God heeft, door Zijn eigen Zoon te zenden in een vlees gelijk aan dat van de zonde, en wel vanwege de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees.” (Romeinen 8:3＋) Wat een geluk dat Hij ons op deze wijze kon redden uit de greep van de zonde! Maar de wet dan? Moeten we die niet houden? Jazeker,

maar uit eigen kracht zal dit ons nooit lukken: “Het wensen is wel bij mij aanwezig, maar het goede uitwerken, dat kan ik niet.” (Romeinen 7:18＋b GNB; z.o. 7:14-25, 8:5-8!) We hebben al eerder gezien dat de wet ons bewust maakt van onze zondigheid. Maar daarmee zijn we er nog niet, omdat we van onszelf uit nooit goede mensen kunnen worden. Pas wanneer we inzien hoe ellendig we er eigenlijk aan toe zijn, zullen we beseffen hoe hard we Jezus nodig hebben. Alleen redden we het niet. En dat is precies het doel van de wet: ons wijzen op de

toestand waarin we ons bevinden, zodat we naar Jezus toegaan om hulp. “Want Christus is het einde [Grieks TELOS: einddoel] van de wet, tot gerechtigheid voor iedereen die gelooft.” Romeinen 10:4＋

Wat gebeurt er wanneer wij ons voor een oplossing tot Jezus richten? Dan zullen we merken dat er een last van ons af valt. Dankzij de heilige Geest worden we andere mensen, die leven zoals God het wil, dus volgens Zijn geboden. “Zo is er dus nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn. Want de wet van de Geest van het leven heeft u in Christus Jezus vrijgemaakt van de wet van de zonde en van de dood... zodat de eis van de wet zou worden vervuld in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest.” (Romeinen 8:1,2,4＋) God legt de geboden in ons diepste innerlijk: “Dit is het verbond, waarmee Ik Mij aan hen

verbinden zal na die dagen, zegt de Heer: Ik zal Mijn wetten in hun harten leggen, en die ook in hun verstand schrijven...” (Hebreeën 10:16＋; z.o. Ezechiël 36:26,27＋)

Niet alleen wekt Hij het verlangen in ons om ernaar te leven, maar Hij geeft ons er ook de kracht voor (Filippenzen 2:13; 4:13＋). God wil echter dat Zijn schepsels Hem op basis van

vrijwilligheid gehoorzamen en dat kan natuurlijk alleen als er sympathie voor Hem is: “Want dit is de liefde van God, dat wij Zijn geboden bewaren. En Zijn geboden zijn niet zwaar.” 1 Johannes 5:3＋

Alleen wanneer we in een nauwe relatie tot Hem staan, kunnen we ook volgens Zijn geboden leven. Het is zelfs een van de tekens waaraan een christen is te herkennen: “En hieraan onderkennen wij, dat wij Hem kennen: indien wij Zijn geboden bewaren... Wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zelf o6 te wandelen, als Hij gewandeld heeft.” (1 Johannes 2:3,6＋)

Er is sprake van een wisselwerking: Jezus belooft dat wij Hem beter zullen leren kennen wanneer we achting hebben voor Zijn wet: “Wanneer u Mij liefhebt, zult u Mijn geboden

bewaren... Wie Mijn geboden heeft en ze bewaart, die is het, die Mij liefheeft; en wie Mij liefheeft, zal geliefd worden door Mijn Vader en Ik zal hem liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren.” Johannes 14:15,21＋

Wanneer een christen zich aan de geboden houdt, doet hij dat niet omdat dit nu zo nodig moet, maar omdat hij niet anders wil en kan. Uit vrije wil zoekt hij kontakt met God, en deze geeft hem de overtuiging en kracht om het ene te doen, en het andere te laten. Maar daarbij stoort hij zich niet aan bordjes met ge- of verboden. Die vallen pas (weer) op wanneer het moeilijk is om zich eraan te houden!

De tien geboden zijn de grondregels voor ons bestaan. Ze zijn er voor ons eigen bestwil. Zoals God niet verandert, kunnen deze universele richtlijnen ook niet worden gewijzigd. Ze zullen altijd van kracht blijven, omdat we ons zonder deze wet in het ongeluk zouden storten (Psalm 111:7,8; 19:8＋).

Daarom was er maar één mogelijkheid om ons te bevrijden: Jezus, die zelf geen schuld trof, moest de straf ondergaan voor iets wat WIJ hebben misdaan. Als het mogelijk was geweest

deze grondbeginselen af te schaffen, dan had Jezus niet hoeven te sterven. Nu heeft Hij de hoogste prijs betaald om ons te bevrijden: Zijn eigen leven!

God neemt ons niet aan omdat wij zo’n ‘goed leven’ leiden. Daarmee kunnen we niets verdienen of afkopen, het is puur en alleen Gods genade die ons kan helpen (Romeinen 3:24＋)! Hij wil ons niet alleen redden van de schuld, maar ook van de macht van de zonde. Een leefwijze volgens Gods geboden is voor Hem dus geen reden om ons aan te nemen, maar een gevolg van het feit dat wij Hem hebben aanvaard als Redder en Heer.

Stellen wij dan door dit geloof de wet buiten werking helemaal niet; Wij handhaven juist de wet. Romeinen 3:31＋, GNB

Wanneer we Gods eeuwige wet als recept voor ons leven gebruiken, zal Hij alles wat Hij heeft beloofd, ook aan ons geven. Nu ligt het aan u! Wilt u zich ook aan Gods richtlijnen

houden en in harmonie met Schepper en schepsel leven?