Waarom zijn er zoveel religies?
Waarom zijn er zoveel religies?
Heel wat mensen vragen zich dit af, want het valt hen op dat er honderden religieuze stromingen en nog eens vele duizenden splintergroeperingen zijn. Vele van deze kerken en gemeenschappen beweren de absolute waarheid te bezitten. De meerderheid van de christenen baseert zich op de bijbel en gelooft in Jezus Christus. Behoorlijk verwarrend!
Hoe staat God hier tegenover? Maakt het Hem niet uit wat de mensen precies geloven, of heeft Hij een bijzondere groep volgelingen? Zo ja, waaraan is deze te herkennen?
Onder alle geloofsrichtingen bevinden zich mensen die oprecht van God houden. Dit wil echter nog niet zeggen dat zij daardoor automatisch tot Gods gemeente behoren. Door Gods Woord en door de voorspellingen voor de eindtijd krijgen wij nauwkeurige informatie over de groep gelovigen waaraan God in deze rumoerige tijd Zijn goedkeuring kan geven.
Symbolen voor Gods gemeente
Zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament wordt Gods gemeente door een wijngaard voorgesteld:
“Mijn geliefde had een wijngaard op een vruchtbare heuvel; hij spitte hem om, zuiverde hem van stenen, beplantte hem met edele wijnstokken, bouwde daarin een toren en hieuw ook een perskuip daarin uit. En hij verwachtte dat de wijngaard goede druiven zou voortbrengen, maar hij bracht wilde vruchten voort... Welnu, de wijngaard van de Heer der heerscharen is het huis Israëls en de mannen van Juda zijn de planten waarin Hij vreugde heeft; Hij verwachtte goed bestuur, maar zie, het was bloedbestuur; rechtsbetrachting, maar zie, het was rechtsverkrachting.”
“Hoort een andere gelijkenis. Er was een heer des huizes, die een wijngaard plantte, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak daarin, en bouwde een toren, en verhuurde dien den landlieden, en reisde buitenslands.”
Het volk Israël wordt hier voorgesteld als de wijngaard van God. Het was Zijn bedoeling dat het joodse volk aan de omringende landen Zijn karakter zou bekendmaken. Door een goed karakter en een heilig leven, door liefde en zachtaardigheid diende het te laten zien: “De wet van de Heer is volmaakt, zij verkwikt de ziel...”
De gemeente wordt in de Bijbel ook met een vrouw vergeleken:
“Met een ijver van God waak ik over u, want ik heb u aan één man verbonden, om u als een reine maagd voor Christus te stellen.”
“Want uw man is uw Maker, Heer der legerscharen is Zijn naam;; en uw losser is de Heilige Israëls, God van de hele aarde zal Hij worden genoemd. Want als een verlaten en diep bedroefde vrouw heeft u de Heer geroepen, als een vrouw uit de jeugdtijd, nadat zij werd vermaad – zegt uw God.”
“Mannen, hebt uw vrouw lief, evenals Christus Zijn gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar heeft overgegeven, haar reinigend door het waterbad met het Woord, om zo zelf de gemeente voor Zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zodat zij heilig is en onbesmet.”
Gods gemeente in
Op het eiland Patmos kreeg de bejaarde discipel Johannes een visioen: “En er werd een groot teken in de hemel gezien: een vrouw, met de zon bekleed, met de maan onder haar voeten en een krans van twaalf sterren op haar hoofd.”
Deze vrouw stelt de echte gemeente van God voor
De zon waarmee ze is bekleed, symboliseert Gods gerechtigheid. “Maar voor u, die Mijn naam vreest, zal de zon der gerechtigheid opgaan, en er zal genezing zijn onder haar vleugelen...”
De “maan onder haar voeten” is een zinnebeeld van het Oude Testament, dat het fundament voor de christelijke oergemeente was. Zoals de maan het licht van de zon reflekteert, zo is het Oude Testament een van het licht van Christus.
De twaalf sterren zijn een verwijzing naar de twaalf stammen van Israël en de twaalf apostelen.
De vrouw verwacht een kind
De symboliek van de Openbaring schildert Jezus als de‘vurig verlangde zoon van de gemeente’ (= Gods trouwe volgelingen). Na de zondeval werd aan het volk van God een Verlosser beloofd. Deze zou de kop van de slang vermorzelen ().
“En zij was zwanger en schreeuwde in haar weeën en in haar pijn om te baren. En zij baarde een zoon, een mannelijkwezen, dat alle heidenen zal hoeden met een ijzeren staf; en het kind werd plotseling weggevoerd naar God en Zijn troon.”
De zinsnede “weggevoerd naar God” duidt op de hemelvaart van Jezus.
“En er werd een ander teken in de hemel gezien, en zie, een grote rossige draak met zeven koppen en tien horens, en op zijn koppen zeven kronen. En zijn staart sleepte een derde van de sterren van de hemel mee en wierp die op de aarde. En de draak stond voor de vrouw, die baren zou, om, zodra zij haar kind gebaard had, dit te verslinden.”
Wie wordt door de draak voorgesteld?
“En de grote draak werd geworpen, de oude slang, die duivel en Satan wordt genoemd, en die de hele wereld verleidt; hij werd op de aarde geworpen en zijn engelen met hem.”
Wij kunnen vaststellen dat de Satan hier symbolisch als het alom gevreesde Romeinse rijk in de gedaante van een draak wordt voorgesteld. Hij gebruikt altijd handlangers voor zijn activiteiten.
In de profetie vinden wij dat de machthebbers van het Romeinse rijk als werktuigen van Satan werden gebruikt, en de geschiedenis bevestigt dit.
De zeven koppen van de draak verwijzen naar ‘de stad op zeven heuvels’, Rome (), en de tien horens duiden op de tien rijken waarin het West-Romeinse rijk uiteen viel ().
De gemeente wordt vervolgd
“En de draak stond voor de vrouw, die zou baren, om haar kind, zodra zij dit gebaard had, te verslinden.” b
Op bevel van Herodes werden alle kleine jongetjes van Bethlehem vermoord, omdat hij Jezus wilde doden. Later maakte de duivel gebruik van de Romeinse stadhouder Pontius Pilatus. Deze sprak het doodsoordeel over Jezus uit en liet Hem aan het kruis slaan. Maar Jezus stond op uit de dood en ging terug naar de hemel. “... haar kind werd plotseling weggevoerd naar God en Zijn troon.” b
De wrede vervolging en de verachting waaronder de gemeente van God te lijden had, waren voorspeld: “En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft, door God bereid, opdat zij daar twaalfhonderdzestig dagen onderhouden zou worden... En toen de draak zag, dat hij op de aarde was geworpen, vervolgde hij de vrouw, die het mannelijke kind gebaard had. En aan de vrouw werden de twee grote vleugels van de arend gegeven om naar de woestijn te vliegen, naar de plaats, waar zij onderhouden wordt buiten het gezicht van de slang, een tijd en tijden en een halve tijd.”
Om de eerste christenen te vervolgen, bediende Satan zich aanvankelijk van het heidense Rome en de joden die de Messias hadden verworpen.
Later vervolgde het pauselijke Rome de ware christenen. Tijdens de donkere middeleeuwen moesten de trouwe gelovigen voor de vervolgingen van de pauselijke gerechtsdienaren vluchten. Zij doken in eenzame gebieden onder. Wij kunnen alleen maar met afschuw aan die tijd terugdenken. Oprechte gelovigen werden ‘ketters’ genoemd, omdat zij op grond van de Bijbel en hun geweten de officiéle godsdienst afwezen. Zij werden door inquisitoren vervolgd, gemarteld en gedood. Duizenden echte christenen die zich aan de Bijbel —destijds een streng verboden boek— hielden, werden gevangen genomen en gefolterd. Wanneer zij hun geloofsovertuiging niet wilden afzweren, werden zij dood gemarteld of kwamen op de brandstapel om. Op deze wrede manier verloren in deze tijd circa 50 miljoen mensen het leven!
De vrouw kreeg “vleugels”; veel gelovigen sloegen voor hun vervolgers op de vlucht. Deze vervolging duurde 1.260 jaar: “En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft, door God bereid, opdat zij daar twaalfhonderdzestig dagen zou worden onderhouden.”
In vers 14 wordt het zelfde tijdvak op de volgende wijze beschreven: “Ken tijd en tijden en een halve tijd”. Dat is samen drie en een halve tijd. Een tijd (=jaar) komt overeen met 360 dagen; drie en een halve tijd zijn dus 1.260 dagen. In overeenstemming met het profetische tijdprincipe een dag is een jaar, zijn dit 1.260 jaren. Dat was de tijd van de absolute overheersing van het pausdom, een periode die zich uitstrekte van 538 tot 1798 n.Chr. In 538 n.Chr. werd de Oost-Goten, de laatste van drie Germaanse stammen die de opperheerschappij van de bisschop van Rome in de weg stonden, min of meer de genadeslag toegebracht. Na de Reformatie in 1517 moest de paus langzaam maar zeker aan invloed en macht inboeten. In 1798 kwam het voor het pausdom tot een werkelijk ongekend dieptepunt, toen paus Pius IV door het leger van Frankrijk werd gedeporteerd.
De vervolgde gemeente krijgt hulp! Van wie?
“En de slang wierp uit haar bek water achter de vrouw als een stroom, om haar door de stroom te laten meesleuren. En de aarde kwam de vrouw te hulp en de aarde opende haar mond en verzwolg de stroom, die de draak uit zijn bek had geworpen.”
Het “water” symboliseert de volken die de gemeente vervolgden ().
“De aarde kwam de vrouw te hulp”. De volgelingen van Jezus weken uit naar woeste berggebieden, grotten en eenzame bossen. In de zestiende eeuw kwamen verschillende vorsten, die met de Reformatie sympathiseerden, voor de vervolgde christenen op. Ook de ontdekking van Amerika (het nieuwe land) was een uitkomst. Velen die in Europa vanwege hun godsdienstige overtuiging werden vervolgd, vonden daar bescherming en vrijheid.
De belofte van Jezus is altijd waar gebleken: “... de poorten van het dodenrijk zullen haar (= Mijn gemeente) niet overweldigen.”
Aan het einde van het visioen in worden de “overigen” beschreven, het volk van God in de eindtijd. Welke eigenschappen heeft deze gemeente?
Gods gemeente stuit op felle tegenstand;
“De draak werd toornig op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar nageslacht, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus.”
Het gaat maar om een klein groepje, de ‘overigen’;
“De draak... ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar nageslacht...”
“En Ik zal in uw midden overlaten een ellendig en gering volk, en wie schuilen bij de naam van de HEER.” Sefanja 3:12
“De profeet Jesaja roept over Israël uit: ‘Al was het volk van Israël zo talrijk als het zand aan de zee, toch wordt slechts een kleine rest gered.” , GNB
Deze mensen leven volgens Gods geboden
“... die de geboden van God bewaren”. De gelovigen van Gods ware gemeente laten door woord en daad zien dat zij de Tien Geboden, zoals God ze oorspronkelijk heeft gegeven, als bindend beschouwen.
Het volk van God heeft het getuigenis van Jezus
“Het getuigenis van Jezus is de geest der profetie.” b
De overigen van de eindtijd zijn dus niet alleen te herkennen aan gehoorzaamheid ten opzichte van Gods geboden, maar ook aan de gave van de Geest die onder hen werkzaam is. Zij staan open voor de profetische invloed van God en laten zich leiden door de Geest der profetie, die Jezus de gemeente heeft beloofd.
In krijgen we deze groep gelovigen in de laatste fase van hun strijd te zien: “Hier blijkt de volharding van de heiligen, die de geboden van God en het geloof in Jezus bewaren!”
Een vergelijking die de moeite waard is!
Sla in uw Bijbel eens op, en vergelijk de Tien Geboden met het officiële standpunt van de gemeente waarin u geinteresseerd bent. Vraag u daarbij af: doet deze kerk aan beeldenverering (tweede gebod), ondersteunt ze deelname aan oorlog (zesde gebod), houdt zij de sabbat (zaterdag, vierde gebod) of een andere, niet door God ingestelde dag?
Wanneer de leer van deze gemeente met alle geboden overeenstemt en de profetische kenmerken draagt die we net hebben bestudeerd, dan kunt u ervan overtuigd zijn dat u de ware gemeente hebt gevonden. Is dit echter niet zo, zoek dan verder naar de gemeente van de “overigen”.
Heeft u in deze themareeks iets ontdekt dat niet met de Bijbel overeenstemt?
Onze wens als gemeente van Zevende-dags Adventisten Reformatiebeweging is om in overeenstemming met Gods Woord te leven.
We zijn ons ervan bewust dat niemand kan worden gered zonder het verzoenende offer van Jezus Christus. Alleen door Hem ontvangen wij vergeving en rechtvaardiging (2 Korin- tiërs 5:19,21).
Zonder Jezus Christus zijn we tot de eeuwige dood veroordeeld. Wanneer we Jezus hebben aangenomen en ons volledig aan Hem hebben overgegeven, ontvangen we de Heilige Geest, die ons in staat stelt Jezus te volgen en Zijn geboden te houden ().
Gehoorzaamheid aan Jezus en Zijn Woord is het onmiskenbare resultaat van echt geloof — het bewijs van onze liefde voor Hem.
De prostituée van
In schril contrast tot de reine vrouw uit , die Gods gemeente voorstelt, staat de verdorven vrouw die in op het toneel verschijnt. Het is een vrouw van lagere zeden, een hoer — symbool voor een gemeente of kerk die is afgevallen, die het met de waarheid van de Bijbel niet zo nauw neemt. “En op haar voorhoofd was een naam geschreven, een geheim: het grote Babylon, moeder van de hoeren en de gruwelen van de aarde.” Lees in de treffende beschrijving van deze slechte vrouw!
De naam Babylon betekent ‘verwarring’. Deze vrouw wordt een hoer genoemd, omdat zij zich met de koningen van deze aarde inliet door met hun politiek te ‘bedrijven’, in plaats van
Jezus te gehoorzamen. Zij is Hem dus ontrouw geworden ().
Haar macht is wereldwijd, want zij zit aan “vele wateren”. “En hij zei tegen mij: ‘De wateren die u zag, waarop de hoer gezeten is, zijn natiën en menigten en volken en talen.”
Zij zit op een “beest met zeven koppen”. “Hier is het verstand, dat wijsheid geeft: de zeven koppen zijn zeven bergen, waarop de vrouw gezeten is.” () Met andere woorden: de stad waar zij haar zetel heeft, is op zeven heuvels gebouwd. Een duidelijke verwijzing naar de stad Rome.
De kleur purper (haar kostbare schatten, vers 7), de beker vol gruwelen (de onjuiste leerstellingen die zij verkondigt, vers 4), en de geest van vervolging (vers 6), laten duidelijk de identiteit van deze moederkerk zien.
Regelmatig roept de katholieke kerk de protestanten op om naar de ‘moederkerk’ terug te keren. Zij ziet zichzelf als de moeder, precies zoals in de profetieën is te lezen.
“Babylon is een religieus systeem. Als er een moeder is, dan moeten er ook dochters zijn. Wie zijn dit? Het zijn de kerken en gemeenschappen die de Rooms-katholieke dwaalleringen hebben overgenomen. Men denke bijvoorbeeld aan de leerstellingen van de onsterfelijkheid van de ziel en van de eeuwige kwelling in de hel, aan de heiliging van de zondag in plaats van de goddelijke rustdag sabbat, en aan het doden van mensen in oorlogen.
Een zuivere gemeente
Nog voordat Johannes dit aangrijpende visioen kreeg, waarschuwde de apostel Paulus reeds voor een onvoorstelbare geloofsafval aan het einde van de tijd. Het christendom zou van binnenuit zo worden aangevreten, dat er uiteindelijk nog slechts een religieuze fassade overbleef. De uiterlijke vorm lijkt weliswaar christelijk, maar er zitten heidense ideeën en gebruiken achter.
De apostel Paulus beschrijft de ware gemeente als volgt: “Christus [is] het hoofd van Zijn gemeente; Hij is het die Zijn lichaam in stand houdt... haar reinigend door het waterbad met het Woord, om zo zelf de gemeente voor Zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zodat zij heilig is en onbesmet.”
De ware gemeente, de bruid van Christus, weet zich in Zijn hand geborgen. Zij dient een pijler en fundament van de waarheid te zijn: “...dat is de gemeente van de levende God, een pijler en fundament van de waarheid.”
Gods oproep aan ons
God richt de volgende oproep aan de mensen die zich in “Babylon” bevinden, dat wil zeggen in de kerken die verkeerde theorieën verkondigen: “Ga uit van haar Mijn volk, opdat u geen gemeenschap hebt aan haar zonden en niet ontvangt van haar plagen.” (z.o. 14:8)
God dringt bij ons aan: “Ga uit van haar Mijn volk...” Zelfs als de gehele christenheid in deze verschrikkelijke afval wordt meegesleept, mogen we daar niet in berusten. We moeten alles doen wat binnen onze macht ligt om voor de waarheid op de bres te staan. Eens riep de profeet Elia het volk Israël op om een beslissing te nemen: “Toen naderde Elia tot het hele volk en zei: “Hoelang zult u aan beide zijden mank gaan? Indien de HEER God is, volg Hem na; maar indien het de Baäl is, volg hem na.’ Maar het volk antwoordde hem niets.”
Zijn wij uit ‘Babel’ weggevlucht? Hebben we ons losgemaakt van alles wat met het Babylonische systeem te maken heeft? Leven wij in verbinding met Jezus Christus? God doet in Zijn genade een laatste oproep aan ons. Geven wij hieraan gehoor?
Wij dienen te streven naar “de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn.”
Jezus nodigt ons uit om deel van Zijn gemeente te worden!
Je kunt nu direct verder
Ga meteen door wanneer je wilt. Voor tijd om na te denken adviseren we ongeveer één studie per week, maar jij bepaalt je eigen tempo. De Bible Quiz is vrijwillig.
Bible Quiz · vrijwillige uitdagingDurf je te testen wat je hebt ontdekt?
Tien korte vragen, één voor één. Verzamel ontdekkingspunten en bekijk daarna direct de uitleg.
Open vragenlijst＋
Durf je te testen wat je hebt ontdekt?
Tien korte vragen, één voor één. Verzamel ontdekkingspunten en bekijk daarna direct de uitleg.